skip to content

பழைய வீடு

பழைய வீடு

கால்கை மடக்கிக் கண்வாய் மூடித்
தோற்பை அமர்ந்து துயின்ற வீடு!
கூச்சல் இல்லை! குளிர்வெயில் இல்லை!
பேச்சுச் சத்தம் பெயர்க்கும் இல்லை!
எங்கோ தூரம் இசைகடி காரம்
அங்கும் இங்கும் அசைந்தொலி எழுப்பும்!
இளநீர்க் குளியல்! இதமாய் வெந்நீர்!
அளவெதும் இல்லா அமைதி இன்பம்!
ஒளிவாய் காணா ஓரிருட் டறையில்
களிப்போ டமர்ந்து கற்பனை செய்வேன்!
உண்பதை மறந்தும் உயிர்க்கும் நாள்கள்!
முன்கதை விரிப்பு! முகிழ்க்கும் இசைப்பூ!
கதிரும் நிலவும் காணாப் போதும்
புதிதாய்க் கவிதை புலரும் போது!
இதமாய் ஏதோ என்னுடல் வருடும்
விதமாய் என்னுள் விந்தை உணர்வு!
தூரத் திருந்தோர் தூரிகைக் கையெனை
ஆரத் தழுவும் அற்புத நொடிகள்!
ஆகா! வருமோ அத்தனை இன்பம்?
ஏகாந் தம்தான்! என்தாய் வீடே!

Powered by Drupal. CrystalX theme created by Nuvio | Webdesign.